Αχ!!! τι όμορφη χώρα που έχουμε και πόσο μου αρέσει να την εξερευνώ. Το ΣΚ που μας πέρασα ο αντρούλης μου είχε κανονίσει να φύγουμε για τριήμερο στην Αμμουλιανή. Το μόνο που δεν είχε κανονίσει ήταν η δουλειά του, όπως πάντα. Έτσι την Παρασκευή, μόλις γύρισε η Μαρία από το σχολείο, ετοιμαστήκαμε, φορτώσαμε το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε για ένα όμορφο ταξιδάκι, χωρίς τον μπαμπά μας όμως. Ο Λάκης θα μας συναντούσε, κάποια στιγμή, πάνω στην Εγνατία οδό, γιατί βρισκόταν σε έργο και δεν γνώριζε ακόμη τι ώρα θα τελείωνε. Έτσι, ξεκινήσαμε με την αγωνία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα μας, για το εάν θα προλάβουμε το τελευταίο καράβι από την Τρυπητή ή θα μείνουμε εκτός. Με χίλια βάσανα, δεκάδες τηλεφωνήματα, πολύ αγανάκτηση και ένα ταξίδι για γερά στομάχια (λόγω των πολλών στροφών και της ταχύτητας που τις έπαιρνα) φτάσαμε τελικά με τη ψυχή στο στόμα στην ώρα μας. Στην ώρα μας τρόπος του λέγειν, γιατί εδώ είναι Ελλάδα και ως γνωστόν τίποτα δεν φεύγει στη ώρα του, έτσι και το καράβι μας καθυστέρησε 10 λεπτά. Το ταξίδι μας διήρκεσε 8,5 λεπτά και μόλις φτάσαμε στο λιμάνι αντικρίσαμε από μακρυά το ξενοδοχείο μας. Όμορφο, καθαρό, ότι πρέπει για ολιγοήμερες διακοπούλες. Οι παραλίες του νησιού απερίγραπτες με λόγια, απλά τέλειες
 |
Παραλία Αλυκές   Περάσαμε υπέροχα και σας το συνιστούμε ανεπιφύλακτα |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου